Prawo i wskaźniki: EU, EK, EP, WT i EPBD
Żeby świadomie projektować budynek energooszczędny, trzeba rozdzielić trzy poziomy oceny: potrzeby budynku, energię dostarczaną oraz wymagania formalne.
EU30 odnosi się do energii użytkowej na ogrzewanie, a wymagania techniczne dla nowych budynków operują m.in. wskaźnikiem EP.
EU — energia użytkowa
EU mówi, ile energii budynek potrzebuje do zapewnienia komfortu. To najbardziej „budynkowy” wskaźnik, bo zależy od bryły, przegród, szczelności, mostków i wentylacji.
EK — energia końcowa
EK jest bliżej rachunków. Uwzględnia energię dostarczoną do budynku, czyli np. prąd, gaz, pellet lub ciepło systemowe. Zależy od sprawności urządzeń i sposobu użytkowania.
EP — energia pierwotna
EP uwzględnia nośnik energii i współczynniki nakładu. To wskaźnik formalny używany w wymaganiach technicznych i charakterystyce energetycznej budynków.
Logika projektowa
- najpierw obniż EU — popraw budynek,
- potem zoptymalizuj EK — instalacje i sterowanie,
- na końcu sprawdź EP — wymagania formalne i nośniki energii.
Co to oznacza dla inwestora?
Niski EP nie zawsze oznacza świetny budynek. Budynek może „dobrze wyglądać formalnie”, ale mieć przeciętne detale, mostki lub nieszczelności. Dlatego portal eu30.pl pokazuje oba poziomy: formalny i praktyczny.